"Kiedyś pochowają nas oddzielnie i błogosławieństwa słać będą w otchłań grobu, lecz zanim spadnie na mnie ostatnia garść ziemi, już wyłamię tą trumienną ścianę.

I straszliwie wołał będę imię twoje i przeklinał ich błogosławiące mnie słowa, krwawiąc grzebał będę w zimnej ziemi i nie szukał niczego, prócz twej trumny w mroku."

   

ERNST WIECHERT (1887 - 1950)

 

 

» Wiersze «

Wstęp. wybór i przekład z języka niemieckiego Erwin Kruk  Olsztyn 1997

Życiorys Dzieło Tłumacze Bibliografia Zdjęcia Prasa Inicjatywy Wydarzenia

   
             
Willkommen
Leben
Werk
Bibliografie
Fotos
Presseberichte
Diverses
IEWG
Herbig
Personen
Masuren
Polski
Русский
Magyar
Was ist neu?
Links
Impressum
 

Pierwsze próby literackie Ernst Wiechert podejmował już we wczesnej młodości. W archiwum w Duisburgu zachowało się co najmniej 25 ręcznie napisanych wierszy, z których najstarszy "Odczucie podróży" pochodzi z roku 1904. Jednak Wiechert był w pierwszym rzędzie prozaikiem. Z pisanych przez niego listów można wywnioskować, że wiersze były jego naturalną reakcją na sytuacje kryzysowe i z tego względu traktował je bardzo prywatnie. Poza nielicznymi utworami, drukowanymi po 1928 r. w prasie codziennej, a także wersetami wplecionymi w swoje powieści, za życia nie ukazał się żaden zbiór jego wierszy. Dopiero pod koniec swej drogi, w Szwajacarii, Ernst Wiechert intensywniej ujmuje swoje doświadczenia życiowe w poetycką formę. Prawdopodobnie osobiście dokonał wyboru 34 wierszy, które w tomiku pt. "Ostatnie pieśni" ukazały się w Zurychu w 1951 roku. W rozmowach ze swym szwajcarskim wydawcą zaznaczył, że wiersze ukazać mają się dopiero po jego śmierci, "na pierwsze Boże Narodzenie po wydaniu »Missa sine nomine«". Zaufani przyjaciele pisarza zadbali o to, że oficyna "Arche" otrzymała utwory zgodnie z jego wolą.
Rok później (1952) niemiecki wydawca Ernsta Wiecherta, Kurt Desch z Monachium, publikuje tomik pt. "Moje wiersze", zawierający 49 utworów lirycznych mazurskiego pisarza i fragmentów z jego "Mszy żałobnej". Ponadto w edycji "Dzieł wszystkich" z 1957 roku Desch zamieścił w dziesiątym tomie 70 wierszy Wiecherta, w większości zawartych już w dwóch wymienionych powyżej tomikach. Ponieważ część utworów opatrzono wymyślonymi w wydawnictwie tytułami, więc trudno jest dokładnie powiedzieć, ile wierszy Ernsta Wiecherta zostało opublikowanych (badacze jego twórczości podają liczbę 80).

 

Erwin Kruk urodził się w 1941 r. w Gutfeld (dziś Dobrzyń) pod Nidzicą na Mazurach. Wiosną 1945 roku we wsi wybuchła epidemia tyfusu, która zagarnęła większość dorosłych, w tym jego najbliższych: dziadków, ciotkę i matkę. Ojciec zmarł "gdzieś na terytorium Związku Sowieckiego".
Erwin Kruk to znany w regionie poeta, prozaik i publicysta. Jest autorem kilkunastu książek, opublikował wiele artykułów, felietonów i szkiców na temat historii i dziedzictwa kulturowego Warmii i Mazur. Przewodniczący Mazurskiego Towarzystwa Ewangelickiego, senator z województwa olsztyńskiego wybrany w 2005 r. do Senatu VI kadencji.
 


Wstęp

Dwie ręce
Ostatni owoc
Wilki w klatce
Koniec roku
Wygnańcy
Pora w drogę
Jako dzieci
Do nocy
W starości
Pieśń wieczorna na Rütihofie
Nocą
Jeszcze rozbrzmiewa moja pieśń
Jesteś tak wielki
Niemieckie Boże Narodzenie
Drozd
Wiersze i łzy
Jesteście strzałą
Do Hermanna Hessego
Poprzedzającym w drodze
Przed żłobkiem
Ojciec
Niemcy
Matka Boża
Miara roku
Umarła matka
Kołysanka
Na 50. urodziny
Wszystko przesuwa się teraz daleko
Nowy rok
Kiedyś

Kiedyś
(ten piękny wiersz w moim przekładzie)

Epilog