|
ERNST WIECHERT (1887 - 1950)
»
Wiersze «
|
|||||||
|
|
Pierwsze próby literackie Ernst Wiechert
podejmował już we wczesnej młodości. W archiwum w Duisburgu zachowało
się co najmniej 25 ręcznie napisanych wierszy, z których najstarszy
"Odczucie podróży" pochodzi z roku 1904. Jednak Wiechert był w pierwszym rzędzie
prozaikiem. Z pisanych przez niego listów można wywnioskować, że wiersze
były jego naturalną reakcją na sytuacje kryzysowe i z tego względu
traktował je bardzo prywatnie. Poza nielicznymi utworami, drukowanymi po
1928 r. w prasie codziennej, a także wersetami wplecionymi w swoje
powieści, za życia nie ukazał się żaden zbiór jego wierszy. Dopiero pod
koniec swej drogi, w Szwajacarii, Ernst Wiechert intensywniej ujmuje
swoje doświadczenia życiowe w poetycką formę. Prawdopodobnie osobiście
dokonał wyboru 34 wierszy, które w tomiku pt. "Ostatnie pieśni" ukazały
się w Zurychu w 1951 roku. W rozmowach ze
swym szwajcarskim wydawcą zaznaczył, że wiersze ukazać mają się dopiero
po jego śmierci, "na pierwsze Boże Narodzenie po wydaniu »Missa sine
nomine«". Zaufani przyjaciele pisarza zadbali o to, że oficyna "Arche"
otrzymała utwory zgodnie z jego wolą.
Erwin Kruk urodził się w 1941 r. w Gutfeld
(dziś Dobrzyń) pod Nidzicą na Mazurach. Wiosną 1945 roku we wsi wybuchła
epidemia tyfusu, która zagarnęła większość dorosłych, w tym jego
najbliższych: dziadków, ciotkę i matkę. Ojciec zmarł "gdzieś na terytorium Związku Sowieckiego".
|
|||||||