"— Bohaterowie i myśliciele — powiedziała swoim niskim głosem — oto co nam zostało z wojny... Rzucił uwagę, że istniały epoki, które byłyby dumne z takiego posiadania. Tak, ale właśnie epoka... Jednakże teraz, po tamtych straszliwych latach nie chce się walczyć ani rozmyślać, tylko żyć, nic, tylko żyć. Również i zwierzęta czegoś pragną, właśnie jedynie tego. Owszem, i przede wszystkim to jest w nich piękne i zdrowe. Nie czytują psalmów ani nie wpatrują się w wieczorny zmrok."

ERNST WIECHERT (1887 - 1950)

» Proste życie «

Powieść w przekładzie Tadeusza Ostojskiego Olsztyn 2001

Strony tytułowe
Rozdział 1
Rozdział 2

Rozdział 3
Rozdział 4
Rozdział 5

Rozdział 6
Rozdział 7
Rozdział 8
Rozdział 9

Rozdział 11
Rozdział 12

Rozdział 13
Rozdział 14
Rozdział 15

Posłowie Huberta Orłowskiego